Þá er maður einn í kofanum....eða er það?

Í dag var dagurinn sem Emma, Sigga og Þórdís ætluðu að flytja heim til Íslands.  Afinn, amman og Addi frændi voru sérstaklega komin til að fylgja þeim heim og sjá til að allt gengi vel.  Eftir tæpra þriggja vikna undirbúning með skemmtunum, versli og pökkunarstressi var dagurinn kominn í dag.  Þung voru sporin hjá pabbanum á leið út í bíl í morgun.  Afskaplega þung.
Við komum á flugvöllinn góðum 2,5 tíma fyrir brottför.  Er það ekki feikinógur tími í dag?  Sjáum til.  Fyrsti hálftíminn fór í að koma töskunum og öllu genginu á réttan stað á flugstöðinni.  Þar beið svo 20 minútna röð og 20 mínútna bið eftir hjálp því flækjan var ógurleg með 2 bílstóla, 14 töskur, 2 kerrur og 3 hoppandi hressa krakka.  Við fréttum svo af því eftir fyrirspurnir að góðviljaðir menn hjá flugfélögunum geta togað í spotta og tékkað farangurinn alla leið til Íslands ef maður biður þá fallega.  Einn stjórinn hjá United hringdi til Minneapolis fyrir okkur og beið í símanum í 15 mínútur til að ná í Icelandair til að bóka áfram fyrir okkur.  6 manna teymi að ferðast að flytja 14-16 pinkla þessa 2 kílómetra og 2 lestarferðir til viðbótar sem til þarf á Minneapolis flugvelli var ekki aðlaðandi og sá hann aumur á hópnum.  Við pabbi biðum í góða stund en svo var tíminn orðinn knappur.  60 mínútur í brottför og eftir að skila bílaleigubílnum.  Við báðum góða manninn að fá boarding passann fyrir pabba svo hann gæti farið og komið svo bara beint í öryggistékk og að stelpurnar myndu klára málin hjá honum.  Hann tók vel í það, rétti okkur MIÐANN og allt í gúddí.  Og nú byrjar ballið...
Fyrsta atriðið var að við hefðum sparað okkur 15 mínútur með því að borga 50% meira fyrir bílaleigubílinn og fá að skila honum á flugvallaleigunni.  Okkur gekk samt rosalega vel og komnir í  tékkið og 25 mínútur í brottför.  Ég ákvað að sjá á eftir pabba og sjá hann komast í gegnum öryggistékkið áður en ég færi.  Svo rekur hann í rogastans þegar hann LES loksins á boarding passann og hann segir SVANBERGADDI STEFANSSON.  HAA?  Emma minntist eitthvað á passavandræði hjá Adda þegar við vorum nýkomnir í röðina en við vissum ekki hvers vegna.  2 konur með 3 yndislega óþekktargemlinga hafa ekki mikinn aukatíma til að spjalla í símann sko.  87 ára kall kom svo og reyndi að aðstoða kellinguna sem pabbi var að tala við og reyna að telja í trú um að hann væri ekki hryðjuverkamaður og að sonur hans væri kominn inn á hans passa.  87 ára kallinn hafði aldrei heyrt þvílíka vitleysu eins og að það væri hægt að komast inn á vitlausum boarding passa þ.a. eftir 10 minútna þref vorum við sendir aftur á innritunarborð UNITED og þar áttum við að fá endurútgefinn miða!!!  En þá missum við af fluginu!  Ekki mitt mál sagði sá gamli.  Emma hefði hlaupið til okkar með miðann hans pabba en United menn vildu leggja af stað á áætlun þar sem þetta snýst allt um ONTIME prósentur hér í Amríku þá var Emma yfirgnæfð af flugfreyjum og öðrum vandræðagemlingum sem vildu ekki standa í svona bulli.
ÚPS
United eru yndislegir þrátt fyrir allt.  Þeir hringja í vini sína hjá Northwest flugfélaginu og græja þetta.  Pabbi er bókaður á flug sem á að lenda í Minneapolis kl. 19.23 ( icelandair vélin leggur af stað kl. 19.20 þ.a. ekki mikil hjálp í því ) en standby á flug sem átti að lenda í minneapolis um 5 leitið ( sem hefði gefið pabba um 2 tíma til að finna stelpurnar og Adda og koma sér í flugleiðavélina.

Þá er spurningin.  Gerðum við mistök næst?  Northwest stelpan, hrikalega stressuð og illa haldin af þessari vinnu greyjið, spurði hvort við hefðum farangur og við sögðum svo ekki vera.  Hann væri þegar á leiðinni til Minneapolis og hefði verið tékkaður þaðan til Keflavíkur.  Við þessar fréttir tjúllaðist vinkonan því hún var hörð á því að hún þekkti alþjóðlegu flugreglurnar og af því að einhvern tímann á okkar lífskeiði værum við að fljúga yfir úthaf, þá gætum við ekki ferðast án ferðataska!!!  Við útskýrðum fyrir henni hægt og skilmerkilega að töskurnar væru farnar.  Það er ómögulegt.  Þær geta ekki farið án pabba!  En þær fóru samt.  Nei það getur ekki verið...o.s.frv.  Þið ættuð einhvern tímann að gripa svona hlunk stóran stein og reyna að segja honum að himininn sé blár.  Ég lofa ykkur að hann mun ekki samþykkja það...ekki frekar en vinkona okkar sem á endanum þó fékk upplýsingar frá United fólki.  Skv. þeim upplýsingum voru töskurnar hans pabba EKKi sendar heldur teknar úr flugvélinni þegar ljóst var að pabbi yrði strandaglópur.  Hey ekki vitum við neitt betur þ.a. við tökum þessu með stóískri ró enda góðar 40 mínútur í brottför kl. 2.15 sem hefði komið pabba til Minneapolis um 5 leitið og vel í tíma fyrir icelandairflugið.  Vinkonan sendir okkur á aðra hæð að ná í farangurinn og koma honum upp til hennar.  Þannig hefði pabbi komist með þeim og farangurinn hefði komist 1 sólarhring seinna heim.  Við skokkuðum á aðra hæð vongóðir um að nú væri þetta að leysast.  Fundum farangurskrifstofu United og vinalegan mann þar sem hafði ekkert að gera.  Eftir að lýsa fyrir honum málinu fengum við að vita að EF það kom skipun um að taka töskurnar úr vélinni, þá getur það tekið 2-3 tíma fyrir töskurnar að komast aftur upp á Carousel 16 ( beltið þar sem viðsnúningstöskurnar koma ) og lítið við því að gera.  En við gáfumst ekki upp og við bögguðum hann út í hið óendanlega.  Á endanum bauðst hann til að tékka hvað hann sæi út úr töskunúmerunum.  Kemur í ljós að töskurnar ERU um borð í flugi 418 UNITED til Minneapolis!  ÉG VISSI ÞAÐ!  Nú er þetta komið.  Við hlaupum aftur upp með símanúmer hjá félaga okkar hinum rólega JIM og hlaupum til vinkonu okkar hinnar skapstyggu Önnu hjá Northwest.  Hún  hringir í Jim og hann staðfestir að United hafi ólöglega sent töskurnar áfram án eigandans.  Anna skráir pabba í flugið kl. 2.15 og ég kveð hann við endann á Express röðinni ( 87 ára kallinn gaf honum þó flýtimiða svo hann þyrfti ekki annan hálftíma til að komast í gegnum Security check þegar hann kæmi svo aftur ) með og klukkan rétt um 7 minútur í 2.  22 mínútur til stefnu.  Ég held heim á hið tóma Race Street glaður yfir velgengninni en með trega í hjarta yfir væntanlegri einsemd og miklum söknuði.  Auðvitað var farsíminn batteríslaus.
Þegar ég kem loks heim rúmlega klukkutíma síðar sé  ég missed call frá Helenu systir og er hún í símanum við pabba sem á að vera í flugvél en ekki í símanum.  Pabbi komst sumsé í gegnum security check og sprettaði sem aldrei fyrr að hliði C-38 og var kominn í tíma.  Flugvélin sat við rampinn og allt í gúddí.  Hurðin þó lokuð.  Skrítið.  Hann settist niður og spurði nágrannakonu sína á hvaða leið hún væri.  Jújú, til Minneapolis.  Fínt, þá getur maður andað léttar.  Nema hvað.  nágrannakonan átti seinna flugið ( þetta sem lenti 19.23 en ekki 17.00 )...æjæj.  15 mínútur eru nú liðnar og flugvélin farin.  Kellingin í afgreiðslunni með sinnuleysi sínu náði að skilja pabba eftir ásamt nokkrum ferðalöngum til viðbótar sem tóku ekki eftir neinni breytingu.  Skiltið sagði alltaf "Minneapolis" og "Boston" til skiptis.
Þegar þetta er skrifað (23.30 Mountain time ) höfum við ekkert heyrt í Icelandair.  Þeir vinna ekki á laugardögum.  Ég vona þó að fjarsalan taki vel á móti okkur þegar við vöknum klukkan 4 í nótt til að vita hvort hann fái ekki miða hjá þeim með kvöldfluginu á morgun í staðinn.  Ef það gengur eftir þá er ekki mikill skaði skeður.  Emma og Mamma þurfa kannski 2 vikur í viðbót til að jafna sig en að öðru leiti vonast ég til að við verðum enn sterkari eftir þessa reynslu!
Golfferðin okkar pabba var hins vegar klárlega skemmtilegri en flugferðin sem stóð hinum ferðalöngunum til boða.  Það er klárt.  Við spiluðum á frábærum velli (green valley ranch) um klukkutíma eftir að ég náði í pabba á flugvöllinn.  Náðum góðum 16 holum fyrir myrkur í 22 stiga hita og frábæru veðri :)
Þrátt fyrir æsispennandi dag og mikið adrenalín og stuð þá vonumst við samt til að morgundagurinn verði tiðindalítill og afinn geti farið að hugsa um stelpustóðið sitt.

með bestu kveðju,
Bjarki og leynigesturinn...hann Stefán :)

Gámurinn hámaði allt dótið léttilega

Jæja þá er törnin á enda við búin að versla, pakka og setja dótið í gáminn. Það var ferlega heitt í gær og margir svitadropar láku við að koma dótinu í gáminn. Sem betur fer þá komu þrír vinir hans Bjarka og hjálpuðu okkur. J.T. fósturpabbinn og dóttir hans og svo einn kínverjinn sem er með honum í skólanum. Við ætlum að skreppa aðeins í golf núna svo ég verð að hætta.
Kv. Margrét G.

6 ára afmælið

Jæja þá er þessi afmælisdagur loks á enda við vöknuðum við það í morgun að Helena hringdi um kl. 8:00 og Stefán var of seinn að ná símanum svo fórum við á fætur og tölvusíminn var loksins kominn í lag aftur eftir að hafa verið bilaður síðan við komum heim á mánudagskvöld. Um kl. 11 fórum við; Addi, Sigga, Stefán, Bjarki og ég af stað í dýragarðinn. Bjarki kom inn með okkur og setti okkur inn í hlutina og svo fór hann heim en við vorum að skemmta okkur í dýragarðinum til kl. 17:00 en þá var lokað. Við sáum alls konar dýr og fórum í lest og hringekju og fengum að klappa afríku-húsdýrum sem voru tvær tegundir af geitum, skjaldbaka og einhver fugl. Við sáum alls konar apa og kattardýr einnig flóðhesta og fíla, fugla og alls konar slöngur og margt fleira. Það var mjög heitt í dag vel yfir 30 gráður á Celsíus. Svo allir skuggsælir staðir voru vel þegnir.

Svo eftir að hafa villst um borgina í svona einn og hálfan tíma þá komumst við heim en börnin sofnuðu strax og við ókum af stað. Við erum semsagt búin að skoða allt "Breiðholtið, Árbæinn og Grafarvoginn" hér í Denver og geri aðrir betur á ekki lengri tíma.

Svo var haldið af stað á ChuceChees, en það er matsölustaður með alls konar leiktækjum. Við pöntuðum pizzu og smárétti og svo voru bræðurnir og Sigga mjög dugleg að nota öll leiktækin. Það endaði með því að við Emma fórum heim með Þórdísi og skildum hin eftir. Við erum sem sagt búin að skemmta okkur í allan dag og nú er klukkan orðin 10 og þau ekki komin heim ennþá. Frábært stuð hér hjá okkur. Við fengum okkur bílaleigubíl í dag því við komumst ekki nema 5 í bílinn þeirra hér. Ég vona að þetta verðir eftirminnilegur afmælisdagur hjá Adda.
 Bestu kveðjur frá öllum hér á Race Street.
Margrét. G

Tellurid - Gestablogg

Við komum til Denver seint á mánudagskvöld og ferðin gekk vel. Við höfum verið að jafna okkur á tímamismuninum og það gengur ágætlega. Fórum af stað hingað í ferðalagið um hádegi á fimmtudag og ókum í gegnum fjöllin í suðvestur átt frá Denver.

Við erum á skíðahótili sem er í um 2800 metra hæð yfir sjávarmáli. Hér er mjög fallegt þetta minnir helst á Alpafjöllin. Útsýnið hér er alveg einstalega flott, snæviþaktir tindar og skógur upp um allar hlíðar. Hótelið heitir The Peak og er með þremur sundlaugum og heitum pottum og fullkomnustu líkamsræktarstöð sem við höfum á ævinni séð. Svo eru skipulagir Yogatímar og alls konar leikfimi í boði alla daga. Byrjar oftast um kl. 6:45 og er til 20:00 og alltaf hægt að fara í sund eða sólbað.  Morgunverðarhlaðborðið hér er það flottasta sem við höfum séð og maður fyllist valkvíða að þurfa að velja á milli alls þess sem er í boði.

Stefán og Bjarki fóru í Golf hér í gær en golfvöllurinn er rétt við hótelið. Þeir voru á golfbíl og sögðu að útsýnið á golfvellinum hefði verið alveg frábært.

Við fengum mjög flott samliggjandi herbergi á 4. hæð með góðu útsýni. Svo er ferðamátinn hér óvenjulegur því við ferðumst um á "Gondól" en það er kláfferja sem gengur héðan í tvær áttir. Við förum upp um 400 m og svo niður hinum megin um 700 og eru þá komin til Tellurid. Þetta er mjög bratt og fyrir lofthrædda er þetta svolítið svakalegt en venst. Krökkunum finnst þetta æði. Svo er hægt að stoppa uppi á fjallinu og fara í göngu þar eða borða á veitingastaðum þar. Við höfum farið og borðað í Tellurid og er það mjög fínt. það tekur svona um korter að fara með Gondólnum. En þetta er skemmtilegt nafn á kláfferjunni.

Við værum alveg til í að vera hérna lengur því þetta er frábært.

Bestu kveðjur

Margrét G. (gestabloggari)

Sluppum við hvirfilbilinn

http://mbl.is/mm/frettir/erlent/2008/05/22/hvirfilbylur_veldur_usla_i_colorado/

Við sluppum sem betur fer.  Vinur minn keyrði um svæðið sem varð fyrir hvirfilbilnum í gær.  Heppinn.  Colorado hefur sloppið vel í öllum þessum brjáluðu veðrum hérna

Heitt!

Það er eitthvað verið að kvarta yfir fréttaleysi. Þá get ég sagt ykkur það að það er heitt! Um þrjátíu gráður síðustu daga og þá erum við að tala um inni sem úti. Sigga heimtaði að fara í flísnáttfötin sín og sokka áður en hún fór að sofa. Einnig bað hún mig um að slökkva á viftunni og breiða yfir sig dúnsængina - upp að handakrikum skal það vera.

Fyrsta barnapíukvöldið

Sigga var í pössun í gærkvöldi frá 7.40 - 10.  Miriam nágranni og dóttir hennar Kate ( eða Katie ) voru búnar að samþykkja það að fá að passa hana smá í þessari viku og kom Miriam á sunnudag í heimsókn í hálftíma til að minna Siggu aðeins á sig.  Þó þau séu nágrannar OG eigi 3 litla sæta hunda höfum við verið allt of löt að hafa samband við þau.

Þegar ég kom heim kl. 10 þá sátu Sigga og Miriam í sófanum og voru að skoða bók ( minnir mig ) eða eitthvað rólegt.  Þær höfðu þá leikið stanslaust í 2 tíma og var það fyrsta sem Miriam sagði: " She is sooo smart".  Svo fór hún yfir leikina þeirra og alls kyns þrautir og gátur sem þeir hefðu verið í með myndum og púslum og líkamshlutum og hitt og þetta.  Frábært kvöld heyrðist mér.

Mín vildi samt ekki borða eða fara í náttfötin þ.a. pabbinn fékk smá gæðatíma fyrirsvefninn.  Hún kláraði upp til agna heilt epli ( tók góðar 20 mínútur ) og fór svo að sofa.  Engar veltur og vesen.  Leggjast á koddan og svo rotast.  Það var málið

Í kvöld kemur svo önnur barnapía ( má ekki algjörlega misbjóða nágrönnunum með að biðja þau að passa 4 kvöld í röð ) og verður með hana frá 6 - 10.  Sjáum til hvort það gangi ekki vel líka.

Bjarki

deja vu

stelum nokkrum mínútum hérna.

Við Sigga erum búin að vera í essinu okkar saman tvö ein hér í Denver síðan á fimmtudaginn.  Í stuttu máli er þetta búið að vera eins skemmtilegt eins og maður bjóst við/vonaðist eftir.  Smá kvef/eyrnabögg hafði valdið skapvonsku síðustu vikurnar hjá minni en hún er búin að vera eitt sólskinsbros :)

Í stuttu máli hafa dagarnir okkar farið heilmikið í leikvelli, dýragarða og svo eina læknaferð.  Á sama tíma líður lærdómur og vinna en maður vinnur það upp á virku dögunum þegar Sigga fer í leikskólann að leika sér.  Það er ekki laust við að maður fái smá deja vú þegar maður er svona einn með henni og enginn annar heima.  Ekkert annað að gera en gera besta úr þessu, finna sér eitthvað sem báðum finnst skemmtilegt að gera og svona.  Vantar bara góða veðrið.

Farinn að hugsa um pirruðu Siggu :P ( þegar ég byrjaði á þessari sólskinsfærslu ákvað mín að það væri sniðugt að velta sófanum sínum og reyna að klifra á hann og er eeeendalaust pirruð núna því ég vil ekki að hún geri það innan um öll þessi horn og hörðu veggi. týpískt ;) )

kv. Bjarki

góður dagur

Í dag var fínn dagur.

Byrjuðum á því að kaupa hús.  Það eru því enginn ef og en lengur heldur er það ritað í stein núna að við erum búin að kaupa Lyngheiði 21 :)

Svo erum við búin að vera að byrja að skoða vinnumarkaðinn heima.  Það er mjög gott að vera komin með vinnu og amk skoða markaðinn vel áður en maður lendir á klakanum í haust.  Eftir fasteignakaupin fór Emma í símaviðtal um starf.  Það skrítna við það var að starfið var auglýst aðeins í 1 viku sem gaf til kynna að hún þyrfti eflaust að getað byrjað strax...sem kom svo á daginn að var málið.  Það er hins vegar mjög gott að fá svona viðtöl þó að þau endi ekki öll með starfstilboðum þar sem betri tilfinning fæst fyrir markaðinum og tilfinning fyrir möguleikum er staðfest.

Við fórum svo út að borða í hádeginu á Macaroni Grill með Þórdísi Unni og skáluðum fyrir þessu síðasta skrefi í því að verða fullorðin :)

Eftir að við komum heim lögðu nokkrir sig og einn fór 9 holur á par 3 velli þar sem hann/hún tapaði á síðustu holunni.  1 pútt er víst allt sem þarf til að vinna eða tapa :/  En mér skilst það hafi verið skemmtilegt.

Eftir að Sigga kom svo heim var haldið áfram í símanum ( þetta var smá símadagur hjá okkur ) á meðan hún leiraði og leiraði.  Það er orðið aðaláhugamálið hennar Siggu þessa dagana.  Hún vill leira þegar hún vaknar og leira áður en hún fer að sofa og auðvitað eftir að hún kemur heim frá leikskólanum.  Algjört stuð :)

Við fórum svo í góðan klukkutímagöngutúr fyrir kvöldmatinn.  Þórdís hangandi eins og myndarleg bumba framan á pabbanum og Sigga í tvíburakerrunni.  Þvílík hamingja.  15 stiga hiti og logn.

vorið vorið vorið ofl

Nú hlýtur að vera komið að því.  Eftir 3 þjófstört með tilheyrandi hita og sól og blíðu, sem var skotið niður með snjókomu og frosti, þá held ég að vorið sé komið.  Ég sá nefninlega geitung á leiðinni úr skólanum áðan.  Fyrsti geitungur sumarsins.  Þá byrjaði kálið ( einnig kallað garður held ég ) að grænka smá meðan mamma var hérna.

Annars er Þórdís Unnur farin að vera brandarakona hin mesta.  Oftar en ekki þegar augnsambandi er náð þá sækir hún brosið, sem hún uppgötvaði um það leiti sem mamma kom í heimsókn, og skellir því fram.  Hún hefur fattað að það er hægt að plata fólk alveg ótrúlega með smá skammti af einlægu brosi :)  Þetta er svo mikil snilld.

Annars byrjaði skólinn í dag.

Líklega skrifað undir kaupsamning á morgun á húsinu.  Þá verður Helenu systir alltaf boðið í húskaups/afmælispartý þann 25 mars.  Það væri kúl

Svo er farið að plotta heimflutning.  Nokkuð ljóst að mikið verk er framundan hjá Emmu að stúdera alls kyns, Feng Shui vísindi og svo catalóga með húsgögnum, borðbúnaði o.fl.  Ef þetta væri ekki svona mikið hobbý hjá henni held ég að ég myndi dauðvorkenna henni að höndla alla þessa ábyrgð ofan á öll hin djobbin hennar hérna í Denver.

Hvaða áhrif hefur það svo á mann að allt kostar 20% meira en það gerði í síðustu viku...hmmmmm

Farinn að sækja Siggu litlu.  Hún virðist hafa náð sé í smá eyrnabólgu eftir 2ja - 4ja mánaða pásu frá þeim óþverra og tími kominn að hitta óvinininn hana Susan barnahjúkku hjá Dr. Kalan.  Sigga grípur alltaf fyrir eyrun og öskrar þegar hún sér hana :P